Het geknakte riet breekt hij niet af, de kwijnende vlam zal hij niet doven.
Geknakt, kwijnend
Ik ken je. En Ik weet dat je je wel eens afvraagt of je wel een echte gelovige bent als je je zo verdrietig en neerslachtig voel, als je de vreugde van het geloof niet ervaart wanneer je door een donker dal gaat. Ik zie dat deze vragen leven in je hart: 'Moet ik niet sterker leren zijn in mijn geloof? Vertrouw ik wel genoeg op de heilige Geest?' Je voelt je als een rietstengel die is geknakt, als een vlammetje dat bijna dooft. Maar weet dan dit: Ik breek het geknakte riet niet af! Ik zal de kwijnende vlam niet doven! Ik ben er voor je. Vol ontferming.
Ik ben vol ontferming voor jou aanwezig.