Overdenking in de Stille Week viering op dinsdag 11 april,
Petrakerk Heemstede
Wanneer
de Mensenzoon komt, omstraald door luister en in gezelschap van alle engelen,
zal hij plaatsnemen op zijn glorierijke troon.
(Matteüs 25:31)
Twee jaar geleden zag ik de film The Passion of the Christ. Het
maakte een verpletterende indruk op mij. Van de talloze beelden die ik me nog
zo voor de geest kan halen, is er één scène die speciaal een blijvende indruk
heeft gemaakt. We zien Jezus die zich door de straten van Jeruzalem, gebukt
onder het kruis voortzeult, bebloed, kapotgeslagen. Hij valt bijna onder het
gewicht van dat kruis. Zijn moeder Maria baant zich een weg door de mensenmassa
om dichtbij haar Zoon te komen.
Terwijl ze naar Hem toe rent, flitst een herinnering door
haar heen van Jezus als kind, toen Hij viel, buiten op een vieze straat. Op
dezelfde manier waarop zij toen naar Hem als kleine jongen reikte om hem te
beschermen voor de val, reikte zij nu om zijn gewonde volwassen gezicht aan te
raken.
Jezus kijkt haar dan aan met intens onderzoekende en
hartstochtelijk liefdevolle ogen (en in de film via het scherm naar ons als
kijkers) en zegt: ‘Zie, Ik maak alle dingen nieuw.’ Dat zegt de kapotgeslagen,
kruisdragende, bloedende Jezus op dat moment: ‘Zie, Ik maak alle dingen nieuw’.
Plotseling is het doel van de pijn zo helder! En de wonden die eerder in de
film te gruwelijk waren om te zien, worden opeens intens mooi. ‘Door zijn
striemen worden wij genezen.’
Groot zijn zo de tegenstellingen in de Stille Week, op de
dagen die voorafgaan aan de dood en opstanding van Jezus Christus. We zien de
wonden en horen over genezing. We zien de zwakte maar proeven daarin een
eindeloze kracht. We zien de vijandschap van mensen en daaromheen de intens
liefdevolle zachtmoedigheid van Jezus.
Het is zo moeilijk om dat bij elkaar te houden. We breken
het vaak ook stuk, alsof Goede Vrijdag en Pasen twee verschillende werelden
zijn. Een wereld van ellende, lijden, kapotheid aan de ene kant. En een wereld
van heelheid, licht en overwinning aan de andere kant. Maar het hoort, omdat
het om Jezus gaat, allemaal zo bij elkaar. In Hem komt het samen. De lijdende
knecht van de Heer is het licht voor de wereld. De zwakke Mensenzoon is de
sterke Overwinnaar. De stervende is het die leven geeft.
Zo is ook de ingetogen week voorafgaand aan Pasen vol van de
uitbundige glorie van Jezus Christus. Want in de laatste dagen van het leven
van Jezus schijnt er ook al zoveel licht, speciaal in de woorden die Jezus
spreekt. Want Hij spreekt veel. Daarvoor is Hij dan ook het Woord van God. Ga
maar eens lezen van Matteüs 21 tot en met Matteüs 25. Allemaal woorden: helder,
liefdevol, confronterend, scherp soms, geduldig, vol eeuwigheid. Wat we lezen
in Matteüs 25 vers 31-46 is de laatste rede die Jezus uitspreekt. En ook daarin
komen de hemel en de aarde waar zo ongelooflijk dicht bij elkaar, omdat Jezus
zo aards en hemels tegelijk is.
Eerst richt Hij onze blik op wat komen gaat: ‘Zie, Ik maak
alle dingen nieuw, als Ik kom, omstraald door luister en in gezelschap van alle
engelen, en Ik neem plaats op mijn glorierijke troon.’ Hij zal dan
rechtspreken. Maar direct richt Jezus onze ogen dan ook op de aarde: op de
mensen die honger lijden, die dorst hebben, die vreemdeling zijn, of naakt of
ziek of in de gevangenis. En Hij zegt: als je in hun ogen kijkt, kijk je in
mijn ogen. Telkens als we kijken in de ogen van mensen die het hier op aarde
moeilijk hebben, kijken we in de ogen van Jezus.
Zie je het weer? De Mensenzoon omstraald door luister op
zijn glorierijke troon komt naar ons toe in de vreemdeling, de hongerige en de
dorstige, de gevangene, de zieke en de naakte. Door hen heen kijkt Jezus ons
aan en Hij spreekt ons aan: ‘Zie, Ik maak alle dingen nieuw.’ Worden we
daardoor aangeraakt? Gaan we in de Stille Week ook op weg om in Jezus’ Naam alle
dingen nieuw te maken door zijn hemelse liefde hier op aarde zichtbaar en
ervaarbaar te maken voor zwervers, daklozen, zieken, psychiatrische patiënten;
voor alle mensen die God op onze weg brengt.
Zie Jezus in ieder mens die je vragend aankijkt.
En wees als Jezus voor die mens.
Durf zwak en kwetsbaar te zijn
En maak zo de glorie van Christus zichtbaar.
Hij zegt: ‘Zie, Ik maak alle dingen nieuw.’