Leven tussen angst en hoop

Overdenking in de Stille Week viering op zaterdag 15 april, Goede Herderkerk Haarlem

 

Jos Douma

 

 

Het is stil vandaag.

We gedenken dat Jezus in het graf was.

Gekruisigd. Gestorven. En begraven.

 

Om het graf van Jezus heen hangen angst en hoop.

 

De angst is voor de hogepriesters en Farizeeën die naar Pilatus gaan.

‘Heer, het schoot ons te binnen dat die bedrieger, toen hij nog leefde, gezegd heeft: Na drie dagen zal ik uit de dood opstaan.’

 

Hoor je het? Bedrieger heet Jezus.

En zijn leerlingen zijn leugenaars die straks het lichaam van hun Meester roven om dan het praatje rond te strooien dat Hij is opgestaan uit de dood.

 

Als je zónder Jezus leeft, heb je een angstig leven.

Angst voor de leugen die regeert.

We laten ze verder maar rusten, die hogepriesters en Farizeeën.

En die bewakers die bij het graf worden gezet en die zich op de Paasdag dood schrikken.

 

Als je mét Jezus leeft is de dag van het graf ook stil.

Maar dan is het de stilte van de hoop.

Een ingetogen, verwachtingsvolle stilte.

Ook wel pijnlijk.

Want de dood is pijnlijk.

Het lijden is pijnlijk.

 

Maar door die pijn heen, die stille pijn, die we er soms ook weer uit schreeuwen -

door die pijn heen klinkt het gefluister van een zachte wind.

In het koninkrijk van God - dat niet van deze wereld is -

is pijn en lijden en kruis en dood altijd de voorbode van iets nieuws.

 

In het koninkrijk van God gaat het altijd zo:

door het lijden naar de heerlijkheid,

door de dood naar het leven,

door de pijn naar de genezing,

door het donker naar het licht,

door de traan naar de lach.

 

En dan kom ik toch even terug op die bewakers,

waar we zo-even al snel weer afscheid van hadden genomen.

Want ze doen me denken - op deze stille zaterdag -

aan de wachters die we leren kennen in Psalm 130.

 

Ik zie uit naar de HEER,

mijn ziel ziet uit naar hem

en verlangt naar zijn woord,

mijn ziel verlangt naar de Heer,

meer dan wachters naar de morgen,

meer dan wachters uitzien naar de morgen.

 

Het graf van Christus wekt verlangen op.

Verlangen naar nieuw leven, nieuwe vrijheid, nieuwe hoop voorbij alle angst.