Tijd met Jezus

In de eerste dagen van de veertigdagentijd richten we ons op de liefde en de genade van God die Hij aan ons heeft getoond in Christus. Hij had zijn eigen geliefde Zoon, in wie Hij al zijn vreugde vond, voor ons over.

woensdag 9 februari
Johannes 3:1-21
Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Zijn enige Zoon
Op de eerste dag van de veertigdagentijd moeten we niet beginnen bij het lijden, maar bij de liefde. Niet bij onze liefde, maar bij Gods liefde. Het gaat op weg naar Pasen om Gods liefde voor de wereld, want Hij heeft alle mensen lief. En het gaat ook om Gods liefde voor zijn Zoon, zijn Enige. Hij gaf zijn Geliefde voor zijn geliefden. Hij gaf zijn Leven voor ons leven. God heeft echt alles voor de wereld over. Wat een genade!

donderdag 10 februari
Johannes 10:1-21
De Vader heeft mij lief omdat ik mijn leven geef, om het ook weer terug te nemen. Niemand neemt mijn leven, ik geef het zelf. Ik ben vrij om het te geven en om het weer terug te nemen – dat is de opdracht die ik van mijn Vader heb gekregen.

Ik geef
Heel indrukwekkend is het om Jezus in alle vrijheid te horen zeggen: ‘Ik geef mijn leven.’ Niemand neemt het, ook al zijn het mensen die Jezus zullen doden. Niemand neemt het, ook als is het God zelf die besloten heeft dat zijn eigen Zoon moet sterven. Jezus Christus volgt in gehoorzaamheid aan zijn Vader volkomen zijn eigen verlangen. Hij geeft zijn leven, voor jou en voor mij. Dat is genade: God leren kennen in Jezus als een gevende God.

vrijdag 11 februari
Romeinen 8:31-39
Wat moeten wij hier verder over zeggen? Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn? Zal hij, die zijn eigen Zoon niet heeft gespaard, maar hem omwille van ons allen heeft prijsgegeven, ons met hem niet alles schenken?

God is voor ons
De veertig dagen voor Pasen vormen een periode van bezinning, van ernst en van ootmoed. Maar op z’n allerdiepst mogen we juist in deze periode beleven dat God voor ons is. Hij keerde zich tegen zijn eindeloos geliefde Zoon om te laten zien wat er leefde in zijn hart: ‘Ik ben voor jullie. Ik heb alles voor jullie over.’ En als we ons dat eigen maken, dan kan er nog zoveel zijn in ons leven dat tegenzit, maar dan staat vooral dit recht overeind: ‘God is voor mij.’

zaterdag 12 februari
Galaten 2:15-21
Ik verwerp Gods genade niet; als we door de wet rechtvaardig zouden kunnen worden, zou Christus voor niets gestorven zijn.

Voor niets gestorven?
Het komt voor: dat mensen, ook gelovige mensen, denken dat we rechtvaardig kunnen worden door ons aan de wet te houden. Keurig leven volgens de tien geboden als manier om God recht in de ogen te kunnen kijken. Maar als we dat denken, als we de wet waarderen als onze weg naar God, dan gooien we Gods genade weg. Niet doen dus! Omhels de genade van God door te geloven in de Gekruisigde Christus. Hij is voor jou gestorven.

In de week van de zesde zondag voor Pasen luisteren we eerst naar de lijdensaankondigingen: Christus moest lijden en sterven. Ook proberen we iets te begrijpen van het onderwijs dat de apostel Paulus geeft over onze rechtvaardiging door het kruis en de opstanding van Jezus Christus.

zondag 13 februari
Matteüs 16:13-28
Toen zei Jezus tegen zijn leerlingen: ‘Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en mij volgen’.

Neem je kruis op
Als we in de veertig dagen naar Pasen toe een ding niet kunnen doen, dan is dat: op afstand blijven kijken. Jezus is daar vanaf het begin confronterend helder over. We moeten weten en tot ons daar laten dringen dat we een gekruisigde Heer volgen. Zeg dat vandaag eens een paar keer hardop tegen jezelf: ‘Ik volg een gekruisigde Heer’. Wie in zijn spoor gaat, zal kruiservaringen kennen: momenten van zelfverloochening, momenten van verwerping vanwege de ene Naam, momenten van niet de waan van de dag maar de Zoon van God volgen.

maandag 14 februari
Matteüs 17:1-23
En uit de wolk klonk een stem: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde. Luister naar hem!’

Vreugde in Jezus
Op de weg naar het kruis is er ook een moment van grote heerlijkheid: Jezus staat te stralen in het licht van zijn Vader. Zijn glorie is oogverblindend en hartverwarmend. En wat klinkt hier ook de magistrale trots van de Vader door. ‘Dit is mijn geliefde Zoon!’ We proeven hier het blijde hart van God, een hart dat opspringt van vreugde bij het zien van zijn Lieveling. Vol van die vreugde roept de hemelse God ons toe: ‘Luister naar hem!’ Wil jij diepe vreugde kennen in je leven? Ben je ernaar op zoek? Vind het in Jezus, in Gods alles.

dinsdag 15 februari
Matteüs 20:17-28
Ze zullen hem uitleveren aan de heidenen, die de spot met hem zullen drijven en hem zullen geselen en kruisigen. Maar op de derde dag zal hij worden opgewekt uit de dood.

Doelgericht sterven
Het eindigt allemaal in het licht van de opstanding. Maar tegen dat licht steekt het kwaad dat Jezus tegemoet gaat des te scherper af. Hij zal worden uitgeleverd en weggegooid. Hij zal worden bespot en gekwetst. Hij zal worden geslagen en doodgemarteld. En hij weet het! Hij weet wat hem te wachten staat, maar hij gaat. In gehoorzaamheid aan zijn Vader en uit liefde voor jou en voor mij gaat hij doelgericht sterven. Eindeloos zwaar en vernederend. Om sprakeloos van te worden. Maar op de derde dag zal hij worden opgewekt uit de dood!

woensdag 16 februari
Romeinen 3:9-31
Iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God; en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost.

Gods nabijheid
Jezus Christus is gekomen om te sterven voor onze zonde. Maar wat is nu het diepste wezen van de zonde? Dat we los van God proberen te leven en dat we zodoende zijn nabijheid ontberen. Zonde is: Gods tegenwoordigheid missen. Zonde is: God niet eren om zijn heerlijke aanwezigheid. Zonde is: vreugdeloos leven omdat je weigert in het licht van zijn heerlijkheid je weg te gaan. Jezus kwam om dat allemaal weer mogelijk te maken. Want dit is genade: God kennen als de gunnende en gevende God, als degene die je liefdevol aanneemt en omarmt.

donderdag 17 februari
Romeinen 3:31-4:25
Want ook wij zullen als rechtvaardigen worden aangenomen omdat we geloven in hem die Jezus, onze Heer, uit de dood heeft opgewekt: hij die werd prijsgegeven om onze zonden en werd opgewekt omwille van onze rechtvaardiging.

Aangenomen
In ons leven worden we vaak geconfronteerd met afwijzing. Afwijzing door onze ouders, door onze kinderen, door andere familieleden, door onze broeders en zusters in de gemeente, door collega’s, door de wereld waarin je vóór alles mooi, snel en succesvol moet zijn. Maar als je gelooft in Jezus, de meest afgewezen Mens die ooit heeft geleefd, prijsgegeven zelfs door de hemel - als je gelooft in Jezus, is dit de diepste werkelijkheid: je bent aangenomen! In Christus wijst God je nooit meer af. In Hem ben je rechtvaardig. In de Zoon die voor jou stierf bloeit je leven op.

vrijdag 18 februari
Romeinen 5:1-21
Zoals door de ongehoorzaamheid van één mens alle mensen zondaars werden, zo zullen door de gehoorzaamheid van één mens alle mensen rechtvaardigen worden.

Eén mens
De bijbel is een eerlijk boek. De waarheid wordt niet verhuld: alle mensen zijn zondaars. Dat is het gevolg van de ongehoorzaamheid van de eerste mens. Buiten Christus om blijft dat ook de werkelijkheid: gevangen zitten in de zonde en in zondige patronen. De bijbel is gelukkig ook een hoopgevend boek. Eenmaal ontdekt aan de werkelijkheid van de zonde worden we in relatie gebracht met nog een mens, de meest unieke mens die tegelijk God was en is: Jezus Christus. Zijn gehoorzaamheid in het lijden en aan het kruis zet alles wat in ons leven scheef is weer recht.

zaterdag 19 februari
Romeinen 6:1-14
We zijn door de doop in zijn dood met hem begraven om, zoals Christus door de macht van de Vader uit de dood is opgewekt, een nieuw leven te leiden.

Met hem begraven
Ik denk dat je het wel herkent: het dagelijkse gevecht met de oude mens in je. Met de mens die zichzelf wil handhaven, de mens die zijn of haar geluk zoekt op plaatsen waar God het niet wil geven, de mens die egoïstisch, haatdragend en liefdeloos is. Dit is het goede nieuws: deze oude mens mogen we in Christus dood verklaren! Zeg het maar eens hardop: ‘oude mens, je bent dood!’ Want ons oude mens is meegekruisigd en meebegraven om ruimte te maken voor het nieuwe leven. Ik hoop dat je ook dat herkent: de dagelijkse overwinning van de nieuwe mens in jou. De dagelijkse overwinning van Christus’ Geest.

In de week van de vijfde zondag voor Pasen slaan we het Oude Testament open. We lezen een aantal gedeelten die heenwijzen naar het lijden en sterven van Christus voor onze zonden.

zondag 20 februari
Exodus 12:1-28
Maar jullie zal ik voorbijgaan: aan het bloed zal ik jullie huizen herkennen, en door dat merkteken zal de dodelijke plaag waarmee ik Egypte straf, jullie niet treffen.

Bloed
‘Daar is het lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt.’ Zo kondigt Johannes Jezus aan. We kunnen deze woorden alleen begrijpen tegen de achtergrond van het Oude Testament. Ook daar leren we God al kennen als een God die zo ontzettend graag genadig wil zijn. Alleen dat kost wel wat. In de tijd van het Oude Testament kost het dieren, die sterven. In het Nieuwe Testament kost het God Jezus. In zijn bloed is er redding van de zonden. Ben jij ook gewassen in zijn bloed? Ken jij Hem ook als jouw Lam?

maandag 21 februari
Leviticus 16:1-34
Want op die dag wordt voor jullie de verzoeningsrite voltrokken opdat jullie van al je zonden gereinigd worden en de HEER weer rein tegemoet kunnen treden.

Verzoening
Op weg naar Pasen mag opnieuw tot ons doordringen dat God de wereld met zichzelf verzoent door zijn Zoon Jezus Christus. Verzoening, daar gaat het om. Ik weet dat het een woordspelletje is, maar ik kan het woord verzoening niet lezen zonder aan een zoen te denken. God kust de wereld, God kust jou en mij door Jezus heen. Deze verzoening brengt een nieuwe reinheid in ons leven. Een reinheid die een onbevlekte omgang met God weer mogelijk maakt. In Christus, alleen in Hem, de gekruisigde.

dinsdag 22 februari
Job 19:1-29
Ik weet: mijn redder leeft, en hij zal ten slotte hier op aarde ingrijpen.

Mijn redder
Midden in de klaagzang van Job, midden in het verwoorden van zijn ellende, wordt zijn klacht opeens tot een opwekkingslied. Met de gelovigen uit alle tijden horen we Job hier profetisch getuigen van Jezus Christus, zijn eeuwige en eindeloze Redder, zijn echte Vriend. Vandaag zingen we, misschien ook wel midden in de ellende, een eigentijds opwekkingslied: ‘Mijn Jezus, mijn redder; Heer, er is niemand als U. Laat elk moment, al wat ik denk, vol zijn van uw liefde, Heer. Mijn schuilplaats, mijn trooster, veilige toren van kracht; adem en stem, al wat ik ben, brengen U voortdurend eer.’

woensdag 23 februari
Jesaja 42:1-7 en 18-25
In gerechtigheid heb ik, de HEER, jou geroepen, om blinden de ogen te openen, om gevangenen te bevrijden uit de kerker, wie in het duister zitten uit de gevangenis.

Bevrijding
Als we Jezus ontmoeten, ontmoeten we iemand die zich zeer bewust was van zijn missie: door God zelf geroepen om bevrijding te brengen. Want als mensen zijn we buiten Christus niets anders dan gevangenen. We zitten in de kerker van de zonde, zijn verslaafd aan het kwaad en gegijzeld door ons egoïsme. Dat is de werkelijkheid van de gevangenis: doelloos, duister en deprimerend. Maar toen kwam Jezus, Man met een Missie, en hij deed waarvoor hij gekomen was. Is zijn reddende werk ook in jouw leven binnen gekomen? Zijn de ogen van je hart open gegaan? Ben je bevrijd?

donderdag 24 februari
Jesaja 52:13-53:12
Om onze zonden werd hij doorboord, om onze wandaden gebroken. Voor ons welzijn werd hij getuchtigd, zijn striemen brachten ons genezing.

Gewonde Genezer
Als je eenmaal de beelden hebt gezien van de film ‘The Passion of the Christ’ laat het je nooit weer los dat onze Genezer zelf een Gewonde was. Wat gaan zijn striemen diep. En hoe is het mogelijk dat hij zich om onze zonden liet doorboren, om onze wonden liet kwetsen, om onze wandaden liet veroordelen? Maar hij deed het. Wat komt Jezus dichtbij door niet een gezonde Genezer te willen zijn, die niet echt kan meevoelen met onze zwakheden, maar door een gewonde Genezer te zijn. Weet met heel je hart, hoe moeilijk de dingen soms ook zijn, dat het juist zijn wonden zijn die jou genezing brengen.

vrijdag 25 februari
Ezechiël 34:1-31
Zoals een herder naar zijn kudde op zoek gaat als zijn dieren verstrooid zijn geraakt, zo zal ik naar mijn schapen op zoek gaan en ze redden, uit alle plaatsen waarheen ze zijn verdreven op een dag van dreigende, donkere wolken.

Zoals een herder
Hij is gekomen om te zoeken. Om jou te zoeken. Want hij heeft het hart van een Herder. Jezus is - zo Vader, zo Zoon - de Goede Herder die verloren schapen weer opzoekt. Ben je verdwaald, voel je je eenzaam, ervaar je jezelf als een verstotene? Weet dat de Herder je zoekt. Daarover gaat het in de veertigdagentijd. Over een zoekende God, die in Jezus nog dichterbij is gekomen dan hij al had gedaan. En hij heeft maar één doel. Dat wij zouden zingen: ‘De HEER is mijn herder, het ontbreekt mij aan niets.’

zaterdag 26 februari
Ezechiël 37:1-14
Dit zegt God, de HEER: Mijn volk, ik zal jullie graven openen, ik laat jullie uit je graven komen en ik zal jullie naar het land van Israël terugbrengen.

Geopende graven
Op weg naar Pasen zijn betekent ook: de moed hebben om over graven heen te kijken. We ervaren een graf vaak als een eindpunt: de punt achter het leven van een mens. Maar in Jezus, in de levende God die bevrijdend dichtbij komt, leren we om graven te zien als komma’s: het gaat nog verder. Van donker wordt het licht. Wat gesloten is gaat open. We zijn op weg naar het Beloofde Land. Een land zonder graven, een land zonder leed, een land zonder lijden. Het is het land van Jezus. De Gekruisigde Opgestane is er eeuwig Heer.

In de week van de vierde zondag voor Pasen lezen we uit het Psalmenboek. Verschillende Psalmen gaan over zonde, lijden en schuld en over de verlossing daarvan. Zo gaan ze over Christus: zijn duisternis is ons licht, zijn dood is ons leven, zijn straf is onze vrijspraak.

zondag 27 februari
Psalm 22
Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? U blijft ver weg en redt mij niet, ook al schreeuw ik het uit.

Verlaten
De bekendste woorden van Jezus aan het kruis, zijn woorden die hij in de Psalmen had gevonden. De Zoon van God neemt eeuwenoude mensenwoorden op de lippen als hij sterven gaat. Hij schreeuwt de nood uit waardoor ook vandaag zovelen getroffen worden. Maar het is toch ook anders. Als wij het gevoel hebben dat we door God verlaten zijn, dan is dat gevoel wel echt, maar de realiteit is anders: God is bij ons, hoe dan ook. Maar Jezus was echt verlaten. God was er niet voor hem. 'Opdat wij nooit meer door Hem verlaten zouden worden.'

maandag 28 februari
Psalm 31
In uw hand leg ik mijn leven, HEER, trouwe God, u verlost mij.

In uw hand
Als er moeite is in je leven, als je verdrietig bent of gekwetst of ten einde raad, dan leren de Psalmen je om vol vertrouwen naar God te kijken. Dat heeft ook Jezus gedaan. Toen hij ging sterven legde hij zijn leven in de hand van zijn Vader. Hij stierf. Als wij ons leven in de hand van God leggen, dan worden we als het ware met Jezus meegekruisigd. We zien dat ons aardse leven niet het einde is, en heffen het op tot God in de hemel. Het is goed om dat nu ook te doen. Om tegen God te zeggen, in Jezus' naam: 'Here, Verlosser, in uw hand leg ik mijn leven!'

dinsdag 1 maart
Psalm 42 en 43
Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt.

Hoop
Ken je dat ook? Dat er diep van binnen zoveel onrust zit? In de veertigdagentijd worden we ons daar temeer van bewust als we stiller zijn dan gewoonlijk, meer tot onszelf inkeren om ons naar God te kunnen uitstrekken. Want het voelen van de onrust is niet het doel. Dit is het doel: dat je hoopt op God. Hoop heeft met perspectief te maken, met toekomst, met boven jezelf en je diepgevoelde onrust uitstijgen om thuis te komen in de armen van God. Hij ziet je, altijd. Ook als jij hem niet ziet. Vestig je hoop op God.

woensdag 2 maart
Psalm 69
Ik ben verzwakt, ik ben verwond, maar uw hulp, o God, zal mij beschermen.

Verwond
Altijd weer vind ik het bijzonder dat de Zoon van God ervoor gekozen heeft om mens te worden en te delen in onze zwakheid. Steeds meer raak ik ervan onder de indruk dat de Psalmen zo heel echt de gebeden van Jezus waren. En ik bewonder zowel Jezus als de Psalmdichter erom dat ze in hun zwakheid toch altijd weer uitreikten naar de uitgestoken helpende hand van God. Het is waar: juist in je zwakheid leer je de kracht van God kennen. Dat leer je als je lang en liefdevol kijkt naar Jezus.

donderdag 3 maart
Psalm 88
Laat mijn gebed u bereiken, luister naar mijn klagen, ik word door rampen bezocht, mijn leven nadert het dodenrijk.

Klagen
Psalm 88 is de somberste van alle Psalmen. Het enige licht dat er schijnt, is dat de bidder zich tenminste nog tot God richt met al zijn nood en moeite. Als je het echt heel erg benauwd hebt, als je het leven ervaart als een donker dal, als je verteertd wordt door verdriet, bid dan Psalm 88. Weet je herkend. En ontdek het opnieuw: bij God kun je aankomen met je diepste moeiten. Roep het maar uit. Dat deed Jezus ook, door rampen bezocht als hij was. 'Luister naar mijn klagen.' Zijn leven naderde het dodenrijk. In jouw plaats.

vrijdag 4 maart
Psalm 103
Hij straft ons niet naar onze zonden, hij vergeldt ons niet naar onze schuld. Zoals de hoge hemel de aarde overspant, zo welft zich zijn trouw over wie hem vrezen.

Vergeving
De weg naar Pasen toe is een weg vol van vergeving. Want God vergeldt ons niet naar onze schuld. Dat is zulk goed nieuws, dat moet je elke dag horen! Dankzij Jezus, op wie God onze straf heeft afgewenteld, mogen we vol vertrouwen en vreugde zeggen: 'Hij straft ons niet naar onze zonden!' Dat is zo groots en dat is zo hemels. Want wat blijf ik soms rondzeulen met mijn schuld en laat ik me er door terneer drukken. Maar dat hoeft dus niet. Het hoeft niet vanwege het lijden van Jezus. Hij is veroordeeld zodat ik nooit meer veroordeeld word!

zaterdag 5 maart
Psalm 116
Kom weer tot rust, mijn ziel, de HEER is je te hulp gekomen. Ja, u hebt mijn leven ontrukt aan de dood, mijn ogen gedroogd van tranen, mijn voeten voor struikelen behoed.

Kom weer tot rust
Als we in de veertigdagentijd de diepte zoeken, de diepte van lijden en ellende, van zonde en zorg, dan doen we dat toch terwijl er licht straalt. Zo is het ook in de Psalmen steeds weer. Als het gaat over tranen, gaat het ook over tranen die weer gedroogd worden. Als het gaat over struikelen, gaat het ook over weer opgericht worden. Als het gaat over nood en onrust, dan gaat het ook over redding en rust. Als het gaat over de dood, gaat het ook over het leven. In Christus komt dat allemaal bij elkaar. Zie naar hem op en herken in zijn dood het leven, in zijn zwakheid Gods kracht.

In de week van de derde zondag voor Pasen lezen we gedeelten uit de nieuwtestamentische brieven. De weg die Christus ging was uniek. Maar tegelijk worden we als zijn volgelingen opgeroepen om Hem na te volgen en om in zijn voetsporen te treden. Dat vraagt zelfverloochening en kruisdragen.

zondag 6 maart
Efeze 5:1-2
Volg dus het voorbeeld van God, als kinderen die hij liefheeft, en ga de weg van de liefde, zoals Christus, die ons heeft liefgehad en zich voor ons gegeven heeft als offer, als een geurige gave voor God.

Liefdevolle overgave
Jezus Christus is op een magistrale en unieke manier de weg van de liefde gegaan. Hij heeft zichzelf voor ons weggecijferd, overgegeven en opgeofferd. En dat allemaal om voor zijn God en onze God een geurige gave te zijn. Wat ook magistraal is: dat we Jezus daarin mogen volgen, dat we in de kracht van zijn liefde de ander mogen liefhebben en dat we in de kracht van zijn overgave onszelf mogen overgeven. Zo wil God ook genieten van onze levens, omdat we steeds meer gaan lijken op zijn intens beminde Zoon.

maandag 7 maart
Filippenzen 2:5
Laat onder u de gezindheid heersen die Christus Jezus had.

Worden als Hij
In het hart van God leeft een verlangen. Het verlangen dat de mensen die door geloof in Jezus zijn kinderen zijn geworden ook steeds meer kan worden als Hij. Onze levens mogen beheerst worden de gezindheid van de unieke Zoon. Worden als Hij zal als gevolg hebben dat onze relaties zich vernieuwen, dat we samen in zijn gemeente gaan ontdekken wat een leven in verbondenheid met de Geest is: een leven vol liefde, vol ontferming, vol medelijden, vol bescheidenheid en eensgezindheid. Wat is het heerlijk om in de veertigdagentijd niet alleen naar Jezus te kijken, maar ook te ontdekken dat hij in ons gestalte wil aannemen.

dinsdag 8 maart
Kolossenzen 3:3
U bent immers gestorven, en uw leven ligt met Christus verborgen in God.

Gestorven
Het is vreemd om steeds weer te ontdekken hoe sterven en leven met elkaar verstrengeld liggen als je Jezus volgt. We zijn gestorven, met Christus zijn we dood voor de machten van deze wereld, met hem zijn we meegekruisigd, met hem meebegraven in de doop. En toch leven we. Het is een leven dat verborgen is in God, met Christus, gestempeld door het kruis. Het is een geheim, dat leven, een diep mysterie, een nieuwe geboorte. Hemels is het en goddelijk en toch ook weer aards. Je bent dood en je leeft. Vier dat geheim in verbondenheid met de Levende Gekruisigde.

woensdag 9 maart
Titus 2:14
Christus Jezus heeft zichzelf voor ons gegeven om ons van alle zonde vrij te kopen, ons te reinigen en ons tot zijn volk te maken, dat vol ijver is om het goede te doen.

Het goede doen
Het is verdrietig om te ontdekken dat heel veel christenen denken dat Christus alleen gekomen is om ons vrij te kopen van de zonde. Want dat is alleen maar (hoewel het ook al een eindeloos kostbaar geschenk is!) het middel tot een hoger doel. Van zonde bevrijd mag ons leven helemaal in het teken staan van het goede. We mogen zijn volk zijn, stralend van schoonheid door hem. We mogen vol ijver ons richten op het doen van het goede, het ware en het schone. Dat is Gods verlangen: een prachtig volk, een stralende bruid, een liefdevolle gemeenschap voor zijn glorie.

donderdag 10 maart
Hebreeën 12:2
Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof: denkend aan de vreugde die voor hem in het verschiet lag, liet hij zich niet afschrikken door de schande van het kruis. Hij hield stand en nam plaats aan de rechterzijde van de troon van God.

De blik gericht op Jezus
Als we kijken naar Jezus, lang en liefdevol, is het goed om te zien waar zijn ogen op gericht waren. Op de weg naar het kruis keek hij boven het kruis uit en was hij met hart en ziel gericht op de vreugde die voor hem in het verschiet lag. ‘Ik ben ervan overtuigd’ schrijft Paulus ergens anders, ‘dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard.’ Paulus is zo iemand die de ogen van zijn hart richt op datgene waar ook Jezus naar keek: de glorievolle vreugde.

vrijdag 11 maart
1 Petrus 2:21-22
Dat is uw roeping; ook Christus heeft geleden, om uwentwil, en u daarmee een voorbeeld gegeven. Treed dus in de voetsporen van hem die geen enkele zonde beging en over wiens lippen geen leugen kwam.

Zijn voetsporen
Het is maar niet iets extra’s voor christenen die er net even iets harder aan willen trekken, het gaat om een roeping, een goddelijke roeping: in de voetsporen treden van de zondeloze Zoon, van het Lam dat nooit loog. Want wie met Christus is gestorven, is dood voor de zonde en in de kracht van de Geest in staat tot zoiets ongelooflijks als: leven naar het voorbeeld van Christus. Daar hoort dus ook lijden bij. Want een leerling is nooit meer dan zijn of haar Meester. Zie je het in je eigen leven gebeuren? Ben je gehoorzaam aan je goddelijke roeping?

zaterdag 12 maart
1 Johannes 3:16
Wat liefde is, hebben we geleerd van hem die zijn leven voor ons gegeven heeft. Daarom horen ook wij ons leven te geven voor onze broeders en zusters.

Ons leven geven
Jezus is in onze Leraar. Vaak denken we dan aan woorden die hij sprak en nog steeds spreekt door zijn Geest, aan zijn onderwijs en aan zijn wijsheid. Maar Jezus is ook onze Leraar als het gaat om het geven van ons leven. Johannes, de meest beminde discipel, heeft het diepst gepeild hoe verder de navolging van Christus gaat: ook wij horen ons leven te geven voor onze broeders en zusters, ook wij horen te sterven aan onszelf ter wille van de ander, ook wij horen ons te laten kruisigen en te doden in onze strijd om de ziel van een ander.

In de week van de tweede zondag voor Pasen staan we stil bij enkele opvallende uitspraken en gebeurtenissen op de weg naar het kruis. We laten ons leiden door het evangelie naar Johannes.

zondag 13 maart
Johannes 6:40
Dit wil mijn Vader: dat iedereen die de Zoon ziet en in hem gelooft, eeuwig leven heeft, en dat ik hen op de laatste dag uit de dood zal opwekken.

De Zoon zien
Het Johannesevangelie tintelt van leven. Steeds weer ontmoeten we Jezus die met de dood voor ogen spreekt over het leven. Dat gaan we zien als we Hem zien. En dat is ook wat de Vader wil. Het is niet slechts een suggestie, een handreiking, maar zijn goddelijke wil: Zie mijn Zoon! Gaan je ogen steeds meer open voor Christus? Want als dat gebeurt zal er steeds meer leven in je komen, leven dat sterker is dan de dood. Het opstandingsleven van na het sterven werpt zijn licht nu al vooruit. Geloof in Jezus, en laat niet alleen het evangelie maar ook je eigen bestaan tintelen van leven.

maandag 14 maart
Johannes 10:11
Ik ben de goede herder. Een goede herder geeft zijn leven voor de schapen.

De goede herder
De Heer is mijn herder. Dat Psalmvers uit het Oude Testament verschiet voorgoed van kleur als je Jezus hoort zeggen dat hij de goede herder is. De God die we in Jahweh hebben leren kennen, komt ons nu in Jezus tegemoet. Meer nog dan zijn Vader is de Zoon bij uitstek de herder die alles geeft voor zijn schapen. Want de Zoon geeft daadwerkelijk zichzelf, zijn eigen leven. De Goede Herder is tegelijkertijd het Lam dat zijn mond niet opendeed voor de scheerders. Wat is hij toch ongelooflijk bijzonder. De Goede Herder: het Weerloze Lam. In hem vind ik mijn leven.

dinsdag 15 maart
Johannes 11:25
Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft.

Ik ben het leven
De uitspraken die Jezus doet zijn zonder weerga. Ze gaan altijd ook weer dieper dan je denkt. Want Jezus zegt niet: ‘Ik heb het leven’. Hij zegt ook niet: ‘Ik geef het leven.’ Hij zegt ook niet: ‘Ik wijs je de weg naar het leven.’ Nee, Hij ís het leven in eigen persoon. Geloven in Jezus is daarom ook geloven in het leven. Alleen wie gelooft heeft werkelijk leven. Alleen wie gelooft leeft werkelijk. Wees als christen maar eens wat zelfbewuster: jij lééft! Nu al en ook door de dood heen.

woensdag 16 maart
Johannes 12:7-8
De armen zijn immers altijd bij jullie, maar ik niet.

Niet altijd
Jezus spreekt deze woorden nadat Maria met kostbare nardusolie de voeten van Jezus had gezalfd en Judas had gezegd dat dat toch zonde was: het geld voor deze olie had toch aan de armen gegevn kunnen worden? Maar Maria had het goede deel gekozen: de armen zouden wel blijven, maar Jezus niet. Hij zou gaan, de dood in, en Maria had hem vast gezalfd om de lijklucht tegen te gaan. Wat een fantastische vrouw, deze Maria. Ze had alles over voor haar Jezus. Hij ging zelfs de talloze armen te boven. Hoe kostbaar is voor jou deze Jezus, die stervende was?

donderdag 17 maart
Johannes 13:14
Als ik, jullie Heer en jullie meester, je voeten gewassen heb, moet je ook elkaars voeten wassen.

Voeten wassen
Er bestaat een aardige uitspraak. Namelijk deze: we wassen liever elkaars oren dan elkaars voeten. En het is denk ik nog waar ook. Het valt ons gemakkelijker om een ander fijntjes (en bij tijd en wijle ook minder fijntjes) de waarheid in te peperen dan om een waskom te pakken, er wat water in de te doen, een handdoek te nemen, de ander te vragen even te gaan zitten, zijn of haar schoenen uit te doen en dan voorzichtig wat water te laten stromen over die voeten en ze af te drogen. Een slavenkarweitje in de tijd van de bijbel. En nu kunnen we ons nog wel voorstellen dat we onze neus ervoor ophalen. Maar Jezus deed het. En hij vraagt het ook van jou. Hij kijkt je aan. Zie je het? Probeer vandaag eens wat voeten te wassen.

vrijdag 18 maart
Johannes 15:13
Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden.

Geen grotere liefde
Soms kunnen uitspraken een beetje obligaat klinken. Ze worden dan gezegd door iemand waarvan je denkt: hij kan het mooi zeggen, maar ik zie er in zijn eigen leven niks van. Bij Jezus is dat anders. Hij produceert geen wandteksten, die slechts fungeren als muurdecoratie. Als hij spreekt, heeft hij het ook over zichzelf. Want Jezus doet wat hij zegt. Hij geeft maar niet een definitie van liefde, maar hij voorspelt hier al dat hij ook gaat laten zien wat de grootste liefde is. Namelijk: je leven geven voor je vrienden. Dat is precies wat Jezus deed.

zaterdag 19 maart
Johannes 17:3
Het eeuwige leven, dat is dat zij u kennen, de enige ware God, en hem die u gezonden hebt, Jezus Christus.

Hem kennen
Veel gelovigen denken dat het eeuwige leven begint als je sterft. Maar dat is niet zo. Het eeuwige leven begint als je Jezus kent en door zijn Geest wordt wedergeboren tot een nieuw leven. Eeuwig leven is ook niet: héél lang leven, leven zonder einde, maar het is een kwalitatief anders leven. Het is écht leven. Zoals er naast echte bloemen ook plastic bloemen zijn, zo is er naast eeuwig leven ook ‘leven’ dat niet echt is, namelijk een leven zonder Christus. Eeuwig leven is een leven dat kwaliteit krijgt door de kracht, de liefde, de aanvaarding en de trouw van Jezus. Heb jij dit leven in je?

In de laatste week voor Pasen, de Stille Week of de Goede Week, volgen we de geschiedenis van Christus' kruisgang op de voet aan de hand van het Matteüs-evangelie. Van dag tot dag kijken we in stilte naar wat Jezus Christus voor ons deed. En we beleven de grootste dag in de wereldgeschiedenis mee: de dag van Jezus' opstanding uit de dood.

zondag 20 maart
Matteüs 21:5
Kijk, je koning is in aantocht, hij is zachtmoedig en rijdt op een ezelin en op een veulen, het jong van een lastdier.

Zachtmoedig
Jezus is een zeer bijzondere koning. Hij wil dicht bij de mensen zijn. Niet hoog op een paard, niet in een gouden koets, maar op een kleine ezelin, dichtbij de grond. Alle mensen kunnen hem aanraken. Zo leert hij ons wat zachtmoedigheid en nederigheid is. Niet groot denken over jezelf, maar er zijn voor anderen. Als jij in Jezus' voetspoor koninklijk wilt leven, wees er dan voor de ander en heb de moed om zacht te zijn. Zo geef je je leven dat ten diepste het leven van Christus in jou is.

maandag 21 maart
Matteüs 22:31-32
Hebt u niet gelezen wat God u over de opstanding van de doden heeft gezegd? Dit is wat hij zei: 'Ik ben de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob.' Hij is geen God van doden, maar van levenden.

Een God van levenden
Als er in je leven verdriet is om geliefden die gestorven zijn, is het een diepte troost om God te mogen kennen als de God van levenden. Hij is de God die zich niet schaamt om naar mensen genoemd te worden (Abraham, Isaak en Jakob) en die door de aardse dood heen met hen in levende verbondenheid blijft staan. Wie sterven in Christus, leven voor God. Zo hoeven we niet te treuren over onze doden maar mogen we ons verheugen in hun leven, hun hemelse leven vanwege Jezus' aardse dood en opstanding.

dinsdag 22 maart
Matteüs 25:31
Wanneer de Mensenzoon komt, omstraald door luister en in gezelschap van alle engelen, zal hij plaatsnemen op zijn glorierijke troon.

Hij komt
Kort voordat Jezus sterven gaat op aarde, spreekt hij over de hemelse toekomst. De man die straks wordt geslagen, geschopt, gekleineerd en gemarteld is de Zoon die eens plaats zal nemen op zijn glorierijke troon. De tegenstelling is groot, in onze ogen onoverbrugbaar groot. Maar in die ene Jezus, de Christus, de Zoon van Gods liefde komt het allemaal bij elkaar. De gekruisigde is de verheerlijkte. De gekwetste is de gekroonde. De eenzame is de door engelen omringde. Zie zijn glorierijke grootheid ook als hij de kruisweg gaat.

woensdag 23 maart
Matteüs 26:10-12
Zij heeft iets goeds voor mij gedaan. Want de armen zijn altijd bij jullie, maar ik zal niet altijd bij jullie zijn. Door die olie over mij uit te gieten, heeft ze mijn lichaam voorbereid op het graf.

De vrouw die Jezus liefhad
Rondom Jezus zien we voornamelijk mannen. Maar al deze mannen haken af als het grote moment nadert: ze zien het niet, ze begrijpen het niet. Maar er is een vrouw die het wel begrijpt en een eerste plaats krijgt van Jezus. Ze zag wat de anderen niet onder ogen durfden zien: dat Jezus zou gaan sterven. Daarom bereidt ze zijn lichaam voor op het graf met kostbare olie. Zo wordt deze vrouw een voorbeeld van overgave voor al die mannen om Jezus, die niet verder komen dan ergernis. Zij zal in de herinnering blijven van alleen die het evangelie horen van Jezus' dood.

donderdag 24 maart
Matteüs 26:37-38
Toen hij zich bedroefd en angstig voelde worden, zei hij tegen hen: 'Ik voel me dodelijk bedroefd; blijf hier met mij waken.'

Dodelijk bedroefd
De Bijbel vertelt ons over Jezus' gevoelens in de tuin van Getsemane. Hoe is het mogelijk. De Jezus die zegt 'Kom naar mij, dan zal ik jullie rust geven', is nu zelf dodelijk bedroefd. De Jezus die de moed had om tegen de gevestigde orde in te gaan, is nu zelf angstig. Terwijl wíj dit soort gevoelens vaak inslikken, is Jezus er volkomen open over. Hij verzwijgt het niet. Ook zo is hij onze Heer: hij durft zwak en kwetsbaar te zijn en verzwijgt niet dat hij bang is voor de eenzaamheid. Ken hem zo en volg hem ook daarin na. We hoeven ons niet groot te houden.

vrijdag 25 maart
Matteüs 27:46
In het negende uur gaf Jezus een schreeuw en riep luid: 'Eli, Eli, lema sabachtani?' Dat wil zeggen: 'Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?'

Verlaten
Goede Vrijdag vieren betekent: er intens verwonderd over zijn dat Vader, Zoon en Geest voor een tijd de gemeenschap verbreken om ons op te kunnen nemen in hun gemeenschap. Want Jezus wordt verlaten opdat wij nooit meer verlaten zouden worden. De zonde als het grote obstakel dat verbondenheid onmogelijk maakt, wordt weggedragen aan het kruis. Goede Vrijdag vieren is: er intens blij over zijn dat God ons niet alleen laat. Wees verbijsterd over de verlatenheid van Jezus op aarde en verheugd over onze toegang tot de hemel: de verbondenheid met de drie-enige God.

zaterdag 26 maart
Matteüs 27:63
Heer, het schoot ons te binnen dat die bedrieger, toen hij nog leefde, gezegd heeft: 'Na drie dagen zal ik uit de dood opstaan.'

Na drie dagen
Op stille zaterdag heerst bij de hogepriesters en Farizeeen angst: stel je voor dat waar is wat de bedrieger zei, stel je voor dat de leerlingen nog een leugen stapelen op Jezus' bedriegerijen. Wie zonder Jezus leeft, heeft een angstig leven. Met Jezus leven, is een leven van stille hoop. Het graf hoeft geen angst op te roepen, maar verwachting: het is een voorbode van nieuw leven. Want zo gaat God te werk: door de dood naar het leven, door lijden naar heerlijkheid, door het kruis naar de opstanding. Kijk zo ook naar lijden in je eigen leven: God gebruikt het voor iets beters.

paaszondag 27 maart
Matteüs 28:5-6
Wees niet bang, ik weet dat jullie Jezus, de gekruisigde, zoeken. Hij is niet hier, hij is immers opgestaan, zoals hij gezegd heeft. Kijk maar, dat is de plaats waar hij gelegen heeft.

Hij is opgestaan!
De veertigdagentijd is voorbij. Het hemelse licht breekt door. Ik hoop ook in jouw leven. Want hier wil Jezus ons brengen: in een leven vol licht, waarin voor angst geen plaats meer is. De opstanding getuigt van kracht, de kracht van Jezus die in ons mag zijn zodat we in staat zijn tot dingen die we voor onmogelijk hielden: liefhebben, aanvaarding, vreugde. Als de opstandingskracht van Christus in ons is zal ons leven zich vernieuwen. Sta op op deze dag en leef in de kracht van Jezus. Sta op op deze dag: het is de eerste dag van de rest van je leven met Jezus. Sta op op deze dag: de zonde en de dood zijn overwonnen, ook in jouw leven.



	Op weg naar Pasen
Overdenkingen voor de veertigdagentijd
	In de eerste dagen van de veertigdagentijd richten we ons op de liefde en de genade van God die Hij aan ons heeft getoond in Christus. Hij had zijn eigen geliefde Zoon, in wie Hij al zijn vreugde vond, voor ons over. woensdag 9 februari Johannes 3:1-21 Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. Zijn enige Zoon Op de eerste dag van de veertigdagentijd moeten we niet beginnen bij het lijden, maar bij de liefde. Niet bij onze liefde, maar bij Gods liefde. Het gaat op weg naar Pasen om Gods liefde voor de wereld, want Hij heeft alle mensen lief. En het gaat ook om Gods liefde voor zijn Zoon, zijn Enige. Hij gaf zijn Geliefde voor zijn geliefden. Hij gaf zijn Leven voor ons leven. God heeft echt alles voor de wereld over. Wat een genade! donderdag 10 februari Johannes 10:1-21 De Vader heeft mij lief omdat ik mijn leven geef, om het ook weer terug te nemen. Niemand neemt mijn leven, ik geef het zelf. Ik ben vrij om het te geven en om het weer terug te nemen – dat is de opdracht die ik van mijn Vader heb gekregen. Ik geef Heel indrukwekkend is het om Jezus in alle vrijheid te horen zeggen: ‘Ik geef mijn leven.’ Niemand neemt het, ook al zijn het mensen die Jezus zullen doden. Niemand neemt het, ook als is het God zelf die besloten heeft dat zijn eigen Zoon moet sterven. Jezus Christus volgt in gehoorzaamheid aan zijn Vader volkomen zijn eigen verlangen. Hij geeft zijn leven, voor jou en voor mij. Dat is genade: God leren kennen in Jezus als een gevende God. vrijdag 11 februari Romeinen 8:31-39 Wat moeten wij hier verder over zeggen? Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn? Zal hij, die zijn eigen Zoon niet heeft gespaard, maar hem omwille van ons allen heeft prijsgegeven, ons met hem niet alles schenken? God is voor ons De veertig dagen voor Pasen vormen een periode van bezinning, van ernst en van ootmoed. Maar op z’n allerdiepst mogen we juist in deze periode beleven dat God voor ons is. Hij keerde zich tegen zijn eindeloos geliefde Zoon om te laten zien wat er leefde in zijn hart: ‘Ik ben voor jullie. Ik heb alles voor jullie over.’ En als we ons dat eigen maken, dan kan er nog zoveel zijn in ons leven dat tegenzit, maar dan staat vooral dit recht overeind: ‘God is voor mij.’ zaterdag 12 februari Galaten 2:15-21 Ik verwerp Gods genade niet; als we door de wet rechtvaardig zouden kunnen worden, zou Christus voor niets gestorven zijn. Voor niets gestorven? Het komt voor: dat mensen, ook gelovige mensen, denken dat we rechtvaardig kunnen worden door ons aan de wet te houden. Keurig leven volgens de tien geboden als manier om God recht in de ogen te kunnen kijken. Maar als we dat denken, als we de wet waarderen als onze weg naar God, dan gooien we Gods genade weg. Niet doen dus! Omhels de genade van God door te geloven in de Gekruisigde Christus. Hij is voor jou gestorven. In de week van de zesde zondag voor Pasen luisteren we eerst naar de lijdensaankondigingen: Christus moest lijden en sterven. Ook proberen we iets te begrijpen van het onderwijs dat de apostel Paulus geeft over onze rechtvaardiging door het kruis en de opstanding van Jezus Christus. zondag 13 februari Matteüs 16:13-28 Toen zei Jezus tegen zijn leerlingen: ‘Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en mij volgen’. Neem je kruis op Als we in de veertig dagen naar Pasen toe een ding niet kunnen doen, dan is dat: op afstand blijven kijken. Jezus is daar vanaf het begin confronterend helder over. We moeten weten en tot ons daar laten dringen dat we een gekruisigde Heer volgen. Zeg dat vandaag eens een paar keer hardop tegen jezelf: ‘Ik volg een gekruisigde Heer’. Wie in zijn spoor gaat, zal kruiservaringen kennen: momenten van zelfverloochening, momenten van verwerping vanwege de ene Naam, momenten van niet de waan van de dag maar de Zoon van God volgen. maandag 14 februari Matteüs 17:1-23 En uit de wolk klonk een stem: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde. Luister naar hem!’ Vreugde in Jezus Op de weg naar het kruis is er ook een moment van grote heerlijkheid: Jezus staat te stralen in het licht van zijn Vader. Zijn glorie is oogverblindend en hartverwarmend. En wat klinkt hier ook de magistrale trots van de Vader door. ‘Dit is mijn geliefde Zoon!’ We proeven hier het blijde hart van God, een hart dat opspringt van vreugde bij het zien van zijn Lieveling. Vol van die vreugde roept de hemelse God ons toe: ‘Luister naar hem!’ Wil jij diepe vreugde kennen in je leven? Ben je ernaar op zoek? Vind het in Jezus, in Gods alles. dinsdag 15 februari Matteüs 20:17-28 Ze zullen hem uitleveren aan de heidenen, die de spot met hem zullen drijven en hem zullen geselen en kruisigen. Maar op de derde dag zal hij worden opgewekt uit de dood. Doelgericht sterven Het eindigt allemaal in het licht van de opstanding. Maar tegen dat licht steekt het kwaad dat Jezus tegemoet gaat des te scherper af. Hij zal worden uitgeleverd en weggegooid. Hij zal worden bespot en gekwetst. Hij zal worden geslagen en doodgemarteld. En hij weet het! Hij weet wat hem te wachten staat, maar hij gaat. In gehoorzaamheid aan zijn Vader en uit liefde voor jou en voor mij gaat hij doelgericht sterven. Eindeloos zwaar en vernederend. Om sprakeloos van te worden. Maar op de derde dag zal hij worden opgewekt uit de dood! woensdag 16 februari Romeinen 3:9-31 Iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God; en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost. Gods nabijheid Jezus Christus is gekomen om te sterven voor onze zonde. Maar wat is nu het diepste wezen van de zonde? Dat we los van God proberen te leven en dat we zodoende zijn nabijheid ontberen. Zonde is: Gods tegenwoordigheid missen. Zonde is: God niet eren om zijn heerlijke aanwezigheid. Zonde is: vreugdeloos leven omdat je weigert in het licht van zijn heerlijkheid je weg te gaan. Jezus kwam om dat allemaal weer mogelijk te maken. Want dit is genade: God kennen als de gunnende en gevende God, als degene die je liefdevol aanneemt en omarmt. donderdag 17 februari Romeinen 3:31-4:25 Want ook wij zullen als rechtvaardigen worden aangenomen omdat we geloven in hem die Jezus, onze Heer, uit de dood heeft opgewekt: hij die werd prijsgegeven om onze zonden en werd opgewekt omwille van onze rechtvaardiging. Aangenomen In ons leven worden we vaak geconfronteerd met afwijzing. Afwijzing door onze ouders, door onze kinderen, door andere familieleden, door onze broeders en zusters in de gemeente, door collega’s, door de wereld waarin je vóór alles mooi, snel en succesvol moet zijn. Maar als je gelooft in Jezus, de meest afgewezen Mens die ooit heeft geleefd, prijsgegeven zelfs door de hemel - als je gelooft in Jezus, is dit de diepste werkelijkheid: je bent aangenomen! In Christus wijst God je nooit meer af. In Hem ben je rechtvaardig. In de Zoon die voor jou stierf bloeit je leven op. vrijdag 18 februari Romeinen 5:1-21 Zoals door de ongehoorzaamheid van één mens alle mensen zondaars werden, zo zullen door de gehoorzaamheid van één mens alle mensen rechtvaardigen worden. Eén mens De bijbel is een eerlijk boek. De waarheid wordt niet verhuld: alle mensen zijn zondaars. Dat is het gevolg van de ongehoorzaamheid van de eerste mens. Buiten Christus om blijft dat ook de werkelijkheid: gevangen zitten in de zonde en in zondige patronen. De bijbel is gelukkig ook een hoopgevend boek. Eenmaal ontdekt aan de werkelijkheid van de zonde worden we in relatie gebracht met nog een mens, de meest unieke mens die tegelijk God was en is: Jezus Christus. Zijn gehoorzaamheid in het lijden en aan het kruis zet alles wat in ons leven scheef is weer recht. zaterdag 19 februari Romeinen 6:1-14 We zijn door de doop in zijn dood met hem begraven om, zoals Christus door de macht van de Vader uit de dood is opgewekt, een nieuw leven te leiden. Met hem begraven Ik denk dat je het wel herkent: het dagelijkse gevecht met de oude mens in je. Met de mens die zichzelf wil handhaven, de mens die zijn of haar geluk zoekt op plaatsen waar God het niet wil geven, de mens die egoïstisch, haatdragend en liefdeloos is. Dit is het goede nieuws: deze oude mens mogen we in Christus dood verklaren! Zeg het maar eens hardop: ‘oude mens, je bent dood!’ Want ons oude mens is meegekruisigd en meebegraven om ruimte te maken voor het nieuwe leven. Ik hoop dat je ook dat herkent: de dagelijkse overwinning van de nieuwe mens in jou. De dagelijkse overwinning van Christus’ Geest. In de week van de vijfde zondag voor Pasen slaan we het Oude Testament open. We lezen een aantal gedeelten die heenwijzen naar het lijden en sterven van Christus voor onze zonden. zondag 20 februari Exodus 12:1-28 Maar jullie zal ik voorbijgaan: aan het bloed zal ik jullie huizen herkennen, en door dat merkteken zal de dodelijke plaag waarmee ik Egypte straf, jullie niet treffen. Bloed ‘Daar is het lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt.’ Zo kondigt Johannes Jezus aan. We kunnen deze woorden alleen begrijpen tegen de achtergrond van het Oude Testament. Ook daar leren we God al kennen als een God die zo ontzettend graag genadig wil zijn. Alleen dat kost wel wat. In de tijd van het Oude Testament kost het dieren, die sterven. In het Nieuwe Testament kost het God Jezus. In zijn bloed is er redding van de zonden. Ben jij ook gewassen in zijn bloed? Ken jij Hem ook als jouw Lam? maandag 21 februari Leviticus 16:1-34 Want op die dag wordt voor jullie de verzoeningsrite voltrokken opdat jullie van al je zonden gereinigd worden en de HEER weer rein tegemoet kunnen treden. Verzoening Op weg naar Pasen mag opnieuw tot ons doordringen dat God de wereld met zichzelf verzoent door zijn Zoon Jezus Christus. Verzoening, daar gaat het om. Ik weet dat het een woordspelletje is, maar ik kan het woord verzoening niet lezen zonder aan een zoen te denken. God kust de wereld, God kust jou en mij door Jezus heen. Deze verzoening brengt een nieuwe reinheid in ons leven. Een reinheid die een onbevlekte omgang met God weer mogelijk maakt. In Christus, alleen in Hem, de gekruisigde. dinsdag 22 februari Job 19:1-29 Ik weet: mijn redder leeft, en hij zal ten slotte hier op aarde ingrijpen. Mijn redder Midden in de klaagzang van Job, midden in het verwoorden van zijn ellende, wordt zijn klacht opeens tot een opwekkingslied. Met de gelovigen uit alle tijden horen we Job hier profetisch getuigen van Jezus Christus, zijn eeuwige en eindeloze Redder, zijn echte Vriend. Vandaag zingen we, misschien ook wel midden in de ellende, een eigentijds opwekkingslied: ‘Mijn Jezus, mijn redder; Heer, er is niemand als U. Laat elk moment, al wat ik denk, vol zijn van uw liefde, Heer. Mijn schuilplaats, mijn trooster, veilige toren van kracht; adem en stem, al wat ik ben, brengen U voortdurend eer.’ woensdag 23 februari Jesaja 42:1-7 en 18-25 In gerechtigheid heb ik, de HEER, jou geroepen, om blinden de ogen te openen, om gevangenen te bevrijden uit de kerker, wie in het duister zitten uit de gevangenis. Bevrijding Als we Jezus ontmoeten, ontmoeten we iemand die zich zeer bewust was van zijn missie: door God zelf geroepen om bevrijding te brengen. Want als mensen zijn we buiten Christus niets anders dan gevangenen. We zitten in de kerker van de zonde, zijn verslaafd aan het kwaad en gegijzeld door ons egoïsme. Dat is de werkelijkheid van de gevangenis: doelloos, duister en deprimerend. Maar toen kwam Jezus, Man met een Missie, en hij deed waarvoor hij gekomen was. Is zijn reddende werk ook in jouw leven binnen gekomen? Zijn de ogen van je hart open gegaan? Ben je bevrijd? donderdag 24 februari Jesaja 52:13-53:12 Om onze zonden werd hij doorboord, om onze wandaden gebroken. Voor ons welzijn werd hij getuchtigd, zijn striemen brachten ons genezing. Gewonde Genezer Als je eenmaal de beelden hebt gezien van de film ‘The Passion of the Christ’ laat het je nooit weer los dat onze Genezer zelf een Gewonde was. Wat gaan zijn striemen diep. En hoe is het mogelijk dat hij zich om onze zonden liet doorboren, om onze wonden liet kwetsen, om onze wandaden liet veroordelen? Maar hij deed het. Wat komt Jezus dichtbij door niet een gezonde Genezer te willen zijn, die niet echt kan meevoelen met onze zwakheden, maar door een gewonde Genezer te zijn. Weet met heel je hart, hoe moeilijk de dingen soms ook zijn, dat het juist zijn wonden zijn die jou genezing brengen. vrijdag 25 februari Ezechiël 34:1-31 Zoals een herder naar zijn kudde op zoek gaat als zijn dieren verstrooid zijn geraakt, zo zal ik naar mijn schapen op zoek gaan en ze redden, uit alle plaatsen waarheen ze zijn verdreven op een dag van dreigende, donkere wolken. Zoals een herder Hij is gekomen om te zoeken. Om jou te zoeken. Want hij heeft het hart van een Herder. Jezus is - zo Vader, zo Zoon - de Goede Herder die verloren schapen weer opzoekt. Ben je verdwaald, voel je je eenzaam, ervaar je jezelf als een verstotene? Weet dat de Herder je zoekt. Daarover gaat het in de veertigdagentijd. Over een zoekende God, die in Jezus nog dichterbij is gekomen dan hij al had gedaan. En hij heeft maar één doel. Dat wij zouden zingen: ‘De HEER is mijn herder, het ontbreekt mij aan niets.’ zaterdag 26 februari Ezechiël 37:1-14 Dit zegt God, de HEER: Mijn volk, ik zal jullie graven openen, ik laat jullie uit je graven komen en ik zal jullie naar het land van Israël terugbrengen. Geopende graven Op weg naar Pasen zijn betekent ook: de moed hebben om over graven heen te kijken. We ervaren een graf vaak als een eindpunt: de punt achter het leven van een mens. Maar in Jezus, in de levende God die bevrijdend dichtbij komt, leren we om graven te zien als komma’s: het gaat nog verder. Van donker wordt het licht. Wat gesloten is gaat open. We zijn op weg naar het Beloofde Land. Een land zonder graven, een land zonder leed, een land zonder lijden. Het is het land van Jezus. De Gekruisigde Opgestane is er eeuwig Heer. In de week van de vierde zondag voor Pasen lezen we uit het Psalmenboek. Verschillende Psalmen gaan over zonde, lijden en schuld en over de verlossing daarvan. Zo gaan ze over Christus: zijn duisternis is ons licht, zijn dood is ons leven, zijn straf is onze vrijspraak. zondag 27 februari Psalm 22 Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? U blijft ver weg en redt mij niet, ook al schreeuw ik het uit. Verlaten De bekendste woorden van Jezus aan het kruis, zijn woorden die hij in de Psalmen had gevonden. De Zoon van God neemt eeuwenoude mensenwoorden op de lippen als hij sterven gaat. Hij schreeuwt de nood uit waardoor ook vandaag zovelen getroffen worden. Maar het is toch ook anders. Als wij het gevoel hebben dat we door God verlaten zijn, dan is dat gevoel wel echt, maar de realiteit is anders: God is bij ons, hoe dan ook. Maar Jezus was echt verlaten. God was er niet voor hem. 'Opdat wij nooit meer door Hem verlaten zouden worden.' maandag 28 februari Psalm 31 In uw hand leg ik mijn leven, HEER, trouwe God, u verlost mij. In uw hand Als er moeite is in je leven, als je verdrietig bent of gekwetst of ten einde raad, dan leren de Psalmen je om vol vertrouwen naar God te kijken. Dat heeft ook Jezus gedaan. Toen hij ging sterven legde hij zijn leven in de hand van zijn Vader. Hij stierf. Als wij ons leven in de hand van God leggen, dan worden we als het ware met Jezus meegekruisigd. We zien dat ons aardse leven niet het einde is, en heffen het op tot God in de hemel. Het is goed om dat nu ook te doen. Om tegen God te zeggen, in Jezus' naam: 'Here, Verlosser, in uw hand leg ik mijn leven!' dinsdag 1 maart Psalm 42 en 43 Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt. Hoop Ken je dat ook? Dat er diep van binnen zoveel onrust zit? In de veertigdagentijd worden we ons daar temeer van bewust als we stiller zijn dan gewoonlijk, meer tot onszelf inkeren om ons naar God te kunnen uitstrekken. Want het voelen van de onrust is niet het doel. Dit is het doel: dat je hoopt op God. Hoop heeft met perspectief te maken, met toekomst, met boven jezelf en je diepgevoelde onrust uitstijgen om thuis te komen in de armen van God. Hij ziet je, altijd. Ook als jij hem niet ziet. Vestig je hoop op God. woensdag 2 maart Psalm 69 Ik ben verzwakt, ik ben verwond, maar uw hulp, o God, zal mij beschermen. Verwond Altijd weer vind ik het bijzonder dat de Zoon van God ervoor gekozen heeft om mens te worden en te delen in onze zwakheid. Steeds meer raak ik ervan onder de indruk dat de Psalmen zo heel echt de gebeden van Jezus waren. En ik bewonder zowel Jezus als de Psalmdichter erom dat ze in hun zwakheid toch altijd weer uitreikten naar de uitgestoken helpende hand van God. Het is waar: juist in je zwakheid leer je de kracht van God kennen. Dat leer je als je lang en liefdevol kijkt naar Jezus. donderdag 3 maart Psalm 88 Laat mijn gebed u bereiken, luister naar mijn klagen, ik word door rampen bezocht, mijn leven nadert het dodenrijk. Klagen Psalm 88 is de somberste van alle Psalmen. Het enige licht dat er schijnt, is dat de bidder zich tenminste nog tot God richt met al zijn nood en moeite. Als je het echt heel erg benauwd hebt, als je het leven ervaart als een donker dal, als je verteertd wordt door verdriet, bid dan Psalm 88. Weet je herkend. En ontdek het opnieuw: bij God kun je aankomen met je diepste moeiten. Roep het maar uit. Dat deed Jezus ook, door rampen bezocht als hij was. 'Luister naar mijn klagen.' Zijn leven naderde het dodenrijk. In jouw plaats. vrijdag 4 maart Psalm 103 Hij straft ons niet naar onze zonden, hij vergeldt ons niet naar onze schuld. Zoals de hoge hemel de aarde overspant, zo welft zich zijn trouw over wie hem vrezen. Vergeving De weg naar Pasen toe is een weg vol van vergeving. Want God vergeldt ons niet naar onze schuld. Dat is zulk goed nieuws, dat moet je elke dag horen! Dankzij Jezus, op wie God onze straf heeft afgewenteld, mogen we vol vertrouwen en vreugde zeggen: 'Hij straft ons niet naar onze zonden!' Dat is zo groots en dat is zo hemels. Want wat blijf ik soms rondzeulen met mijn schuld en laat ik me er door terneer drukken. Maar dat hoeft dus niet. Het hoeft niet vanwege het lijden van Jezus. Hij is veroordeeld zodat ik nooit meer veroordeeld word! zaterdag 5 maart Psalm 116 Kom weer tot rust, mijn ziel, de HEER is je te hulp gekomen. Ja, u hebt mijn leven ontrukt aan de dood, mijn ogen gedroogd van tranen, mijn voeten voor struikelen behoed. Kom weer tot rust Als we in de veertigdagentijd de diepte zoeken, de diepte van lijden en ellende, van zonde en zorg, dan doen we dat toch terwijl er licht straalt. Zo is het ook in de Psalmen steeds weer. Als het gaat over tranen, gaat het ook over tranen die weer gedroogd worden. Als het gaat over struikelen, gaat het ook over weer opgericht worden. Als het gaat over nood en onrust, dan gaat het ook over redding en rust. Als het gaat over de dood, gaat het ook over het leven. In Christus komt dat allemaal bij elkaar. Zie naar hem op en herken in zijn dood het leven, in zijn zwakheid Gods kracht. In de week van de derde zondag voor Pasen lezen we gedeelten uit de nieuwtestamentische brieven. De weg die Christus ging was uniek. Maar tegelijk worden we als zijn volgelingen opgeroepen om Hem na te volgen en om in zijn voetsporen te treden. Dat vraagt zelfverloochening en kruisdragen. zondag 6 maart Efeze 5:1-2 Volg dus het voorbeeld van God, als kinderen die hij liefheeft, en ga de weg van de liefde, zoals Christus, die ons heeft liefgehad en zich voor ons gegeven heeft als offer, als een geurige gave voor God. Liefdevolle overgave Jezus Christus is op een magistrale en unieke manier de weg van de liefde gegaan. Hij heeft zichzelf voor ons weggecijferd, overgegeven en opgeofferd. En dat allemaal om voor zijn God en onze God een geurige gave te zijn. Wat ook magistraal is: dat we Jezus daarin mogen volgen, dat we in de kracht van zijn liefde de ander mogen liefhebben en dat we in de kracht van zijn overgave onszelf mogen overgeven. Zo wil God ook genieten van onze levens, omdat we steeds meer gaan lijken op zijn intens beminde Zoon. maandag 7 maart Filippenzen 2:5 Laat onder u de gezindheid heersen die Christus Jezus had. Worden als Hij In het hart van God leeft een verlangen. Het verlangen dat de mensen die door geloof in Jezus zijn kinderen zijn geworden ook steeds meer kan worden als Hij. Onze levens mogen beheerst worden de gezindheid van de unieke Zoon. Worden als Hij zal als gevolg hebben dat onze relaties zich vernieuwen, dat we samen in zijn gemeente gaan ontdekken wat een leven in verbondenheid met de Geest is: een leven vol liefde, vol ontferming, vol medelijden, vol bescheidenheid en eensgezindheid. Wat is het heerlijk om in de veertigdagentijd niet alleen naar Jezus te kijken, maar ook te ontdekken dat hij in ons gestalte wil aannemen. dinsdag 8 maart Kolossenzen 3:3 U bent immers gestorven, en uw leven ligt met Christus verborgen in God. Gestorven Het is vreemd om steeds weer te ontdekken hoe sterven en leven met elkaar verstrengeld liggen als je Jezus volgt. We zijn gestorven, met Christus zijn we dood voor de machten van deze wereld, met hem zijn we meegekruisigd, met hem meebegraven in de doop. En toch leven we. Het is een leven dat verborgen is in God, met Christus, gestempeld door het kruis. Het is een geheim, dat leven, een diep mysterie, een nieuwe geboorte. Hemels is het en goddelijk en toch ook weer aards. Je bent dood en je leeft. Vier dat geheim in verbondenheid met de Levende Gekruisigde. woensdag 9 maart Titus 2:14 Christus Jezus heeft zichzelf voor ons gegeven om ons van alle zonde vrij te kopen, ons te reinigen en ons tot zijn volk te maken, dat vol ijver is om het goede te doen. Het goede doen Het is verdrietig om te ontdekken dat heel veel christenen denken dat Christus alleen gekomen is om ons vrij te kopen van de zonde. Want dat is alleen maar (hoewel het ook al een eindeloos kostbaar geschenk is!) het middel tot een hoger doel. Van zonde bevrijd mag ons leven helemaal in het teken staan van het goede. We mogen zijn volk zijn, stralend van schoonheid door hem. We mogen vol ijver ons richten op het doen van het goede, het ware en het schone. Dat is Gods verlangen: een prachtig volk, een stralende bruid, een liefdevolle gemeenschap voor zijn glorie. donderdag 10 maart Hebreeën 12:2 Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof: denkend aan de vreugde die voor hem in het verschiet lag, liet hij zich niet afschrikken door de schande van het kruis. Hij hield stand en nam plaats aan de rechterzijde van de troon van God. De blik gericht op Jezus Als we kijken naar Jezus, lang en liefdevol, is het goed om te zien waar zijn ogen op gericht waren. Op de weg naar het kruis keek hij boven het kruis uit en was hij met hart en ziel gericht op de vreugde die voor hem in het verschiet lag. ‘Ik ben ervan overtuigd’ schrijft Paulus ergens anders, ‘dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard.’ Paulus is zo iemand die de ogen van zijn hart richt op datgene waar ook Jezus naar keek: de glorievolle vreugde. vrijdag 11 maart 1 Petrus 2:21-22 Dat is uw roeping; ook Christus heeft geleden, om uwentwil, en u daarmee een voorbeeld gegeven. Treed dus in de voetsporen van hem die geen enkele zonde beging en over wiens lippen geen leugen kwam. Zijn voetsporen Het is maar niet iets extra’s voor christenen die er net even iets harder aan willen trekken, het gaat om een roeping, een goddelijke roeping: in de voetsporen treden van de zondeloze Zoon, van het Lam dat nooit loog. Want wie met Christus is gestorven, is dood voor de zonde en in de kracht van de Geest in staat tot zoiets ongelooflijks als: leven naar het voorbeeld van Christus. Daar hoort dus ook lijden bij. Want een leerling is nooit meer dan zijn of haar Meester. Zie je het in je eigen leven gebeuren? Ben je gehoorzaam aan je goddelijke roeping? zaterdag 12 maart 1 Johannes 3:16 Wat liefde is, hebben we geleerd van hem die zijn leven voor ons gegeven heeft. Daarom horen ook wij ons leven te geven voor onze broeders en zusters. Ons leven geven Jezus is in onze Leraar. Vaak denken we dan aan woorden die hij sprak en nog steeds spreekt door zijn Geest, aan zijn onderwijs en aan zijn wijsheid. Maar Jezus is ook onze Leraar als het gaat om het geven van ons leven. Johannes, de meest beminde discipel, heeft het diepst gepeild hoe verder de navolging van Christus gaat: ook wij horen ons leven te geven voor onze broeders en zusters, ook wij horen te sterven aan onszelf ter wille van de ander, ook wij horen ons te laten kruisigen en te doden in onze strijd om de ziel van een ander. In de week van de tweede zondag voor Pasen staan we stil bij enkele opvallende uitspraken en gebeurtenissen op de weg naar het kruis. We laten ons leiden door het evangelie naar Johannes. zondag 13 maart Johannes 6:40 Dit wil mijn Vader: dat iedereen die de Zoon ziet en in hem gelooft, eeuwig leven heeft, en dat ik hen op de laatste dag uit de dood zal opwekken. De Zoon zien Het Johannesevangelie tintelt van leven. Steeds weer ontmoeten we Jezus die met de dood voor ogen spreekt over het leven. Dat gaan we zien als we Hem zien. En dat is ook wat de Vader wil. Het is niet slechts een suggestie, een handreiking, maar zijn goddelijke wil: Zie mijn Zoon! Gaan je ogen steeds meer open voor Christus? Want als dat gebeurt zal er steeds meer leven in je komen, leven dat sterker is dan de dood. Het opstandingsleven van na het sterven werpt zijn licht nu al vooruit. Geloof in Jezus, en laat niet alleen het evangelie maar ook je eigen bestaan tintelen van leven. maandag 14 maart Johannes 10:11 Ik ben de goede herder. Een goede herder geeft zijn leven voor de schapen. De goede herder De Heer is mijn herder. Dat Psalmvers uit het Oude Testament verschiet voorgoed van kleur als je Jezus hoort zeggen dat hij de goede herder is. De God die we in Jahweh hebben leren kennen, komt ons nu in Jezus tegemoet. Meer nog dan zijn Vader is de Zoon bij uitstek de herder die alles geeft voor zijn schapen. Want de Zoon geeft daadwerkelijk zichzelf, zijn eigen leven. De Goede Herder is tegelijkertijd het Lam dat zijn mond niet opendeed voor de scheerders. Wat is hij toch ongelooflijk bijzonder. De Goede Herder: het Weerloze Lam. In hem vind ik mijn leven. dinsdag 15 maart Johannes 11:25 Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft. Ik ben het leven De uitspraken die Jezus doet zijn zonder weerga. Ze gaan altijd ook weer dieper dan je denkt. Want Jezus zegt niet: ‘Ik heb het leven’. Hij zegt ook niet: ‘Ik geef het leven.’ Hij zegt ook niet: ‘Ik wijs je de weg naar het leven.’ Nee, Hij ís het leven in eigen persoon. Geloven in Jezus is daarom ook geloven in het leven. Alleen wie gelooft heeft werkelijk leven. Alleen wie gelooft leeft werkelijk. Wees als christen maar eens wat zelfbewuster: jij lééft! Nu al en ook door de dood heen. woensdag 16 maart Johannes 12:7-8 De armen zijn immers altijd bij jullie, maar ik niet. Niet altijd Jezus spreekt deze woorden nadat Maria met kostbare nardusolie de voeten van Jezus had gezalfd en Judas had gezegd dat dat toch zonde was: het geld voor deze olie had toch aan de armen gegevn kunnen worden? Maar Maria had het goede deel gekozen: de armen zouden wel blijven, maar Jezus niet. Hij zou gaan, de dood in, en Maria had hem vast gezalfd om de lijklucht tegen te gaan. Wat een fantastische vrouw, deze Maria. Ze had alles over voor haar Jezus. Hij ging zelfs de talloze armen te boven. Hoe kostbaar is voor jou deze Jezus, die stervende was? donderdag 17 maart Johannes 13:14 Als ik, jullie Heer en jullie meester, je voeten gewassen heb, moet je ook elkaars voeten wassen. Voeten wassen Er bestaat een aardige uitspraak. Namelijk deze: we wassen liever elkaars oren dan elkaars voeten. En het is denk ik nog waar ook. Het valt ons gemakkelijker om een ander fijntjes (en bij tijd en wijle ook minder fijntjes) de waarheid in te peperen dan om een waskom te pakken, er wat water in de te doen, een handdoek te nemen, de ander te vragen even te gaan zitten, zijn of haar schoenen uit te doen en dan voorzichtig wat water te laten stromen over die voeten en ze af te drogen. Een slavenkarweitje in de tijd van de bijbel. En nu kunnen we ons nog wel voorstellen dat we onze neus ervoor ophalen. Maar Jezus deed het. En hij vraagt het ook van jou. Hij kijkt je aan. Zie je het? Probeer vandaag eens wat voeten te wassen. vrijdag 18 maart Johannes 15:13 Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden. Geen grotere liefde Soms kunnen uitspraken een beetje obligaat klinken. Ze worden dan gezegd door iemand waarvan je denkt: hij kan het mooi zeggen, maar ik zie er in zijn eigen leven niks van. Bij Jezus is dat anders. Hij produceert geen wandteksten, die slechts fungeren als muurdecoratie. Als hij spreekt, heeft hij het ook over zichzelf. Want Jezus doet wat hij zegt. Hij geeft maar niet een definitie van liefde, maar hij voorspelt hier al dat hij ook gaat laten zien wat de grootste liefde is. Namelijk: je leven geven voor je vrienden. Dat is precies wat Jezus deed. zaterdag 19 maart Johannes 17:3 Het eeuwige leven, dat is dat zij u kennen, de enige ware God, en hem die u gezonden hebt, Jezus Christus. Hem kennen Veel gelovigen denken dat het eeuwige leven begint als je sterft. Maar dat is niet zo. Het eeuwige leven begint als je Jezus kent en door zijn Geest wordt wedergeboren tot een nieuw leven. Eeuwig leven is ook niet: héél lang leven, leven zonder einde, maar het is een kwalitatief anders leven. Het is écht leven. Zoals er naast echte bloemen ook plastic bloemen zijn, zo is er naast eeuwig leven ook ‘leven’ dat niet echt is, namelijk een leven zonder Christus. Eeuwig leven is een leven dat kwaliteit krijgt door de kracht, de liefde, de aanvaarding en de trouw van Jezus. Heb jij dit leven in je? In de laatste week voor Pasen, de Stille Week of de Goede Week, volgen we de geschiedenis van Christus' kruisgang op de voet aan de hand van het Matteüs-evangelie. Van dag tot dag kijken we in stilte naar wat Jezus Christus voor ons deed. En we beleven de grootste dag in de wereldgeschiedenis mee: de dag van Jezus' opstanding uit de dood. zondag 20 maart Matteüs 21:5 Kijk, je koning is in aantocht, hij is zachtmoedig en rijdt op een ezelin en op een veulen, het jong van een lastdier. Zachtmoedig Jezus is een zeer bijzondere koning. Hij wil dicht bij de mensen zijn. Niet hoog op een paard, niet in een gouden koets, maar op een kleine ezelin, dichtbij de grond. Alle mensen kunnen hem aanraken. Zo leert hij ons wat zachtmoedigheid en nederigheid is. Niet groot denken over jezelf, maar er zijn voor anderen. Als jij in Jezus' voetspoor koninklijk wilt leven, wees er dan voor de ander en heb de moed om zacht te zijn. Zo geef je je leven dat ten diepste het leven van Christus in jou is. maandag 21 maart Matteüs 22:31-32 Hebt u niet gelezen wat God u over de opstanding van de doden heeft gezegd? Dit is wat hij zei: 'Ik ben de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob.' Hij is geen God van doden, maar van levenden. Een God van levenden Als er in je leven verdriet is om geliefden die gestorven zijn, is het een diepte troost om God te mogen kennen als de God van levenden. Hij is de God die zich niet schaamt om naar mensen genoemd te worden (Abraham, Isaak en Jakob) en die door de aardse dood heen met hen in levende verbondenheid blijft staan. Wie sterven in Christus, leven voor God. Zo hoeven we niet te treuren over onze doden maar mogen we ons verheugen in hun leven, hun hemelse leven vanwege Jezus' aardse dood en opstanding. dinsdag 22 maart Matteüs 25:31 Wanneer de Mensenzoon komt, omstraald door luister en in gezelschap van alle engelen, zal hij plaatsnemen op zijn glorierijke troon. Hij komt Kort voordat Jezus sterven gaat op aarde, spreekt hij over de hemelse toekomst. De man die straks wordt geslagen, geschopt, gekleineerd en gemarteld is de Zoon die eens plaats zal nemen op zijn glorierijke troon. De tegenstelling is groot, in onze ogen onoverbrugbaar groot. Maar in die ene Jezus, de Christus, de Zoon van Gods liefde komt het allemaal bij elkaar. De gekruisigde is de verheerlijkte. De gekwetste is de gekroonde. De eenzame is de door engelen omringde. Zie zijn glorierijke grootheid ook als hij de kruisweg gaat. woensdag 23 maart Matteüs 26:10-12 Zij heeft iets goeds voor mij gedaan. Want de armen zijn altijd bij jullie, maar ik zal niet altijd bij jullie zijn. Door die olie over mij uit te gieten, heeft ze mijn lichaam voorbereid op het graf. De vrouw die Jezus liefhad Rondom Jezus zien we voornamelijk mannen. Maar al deze mannen haken af als het grote moment nadert: ze zien het niet, ze begrijpen het niet. Maar er is een vrouw die het wel begrijpt en een eerste plaats krijgt van Jezus. Ze zag wat de anderen niet onder ogen durfden zien: dat Jezus zou gaan sterven. Daarom bereidt ze zijn lichaam voor op het graf met kostbare olie. Zo wordt deze vrouw een voorbeeld van overgave voor al die mannen om Jezus, die niet verder komen dan ergernis. Zij zal in de herinnering blijven van alleen die het evangelie horen van Jezus' dood. donderdag 24 maart Matteüs 26:37-38 Toen hij zich bedroefd en angstig voelde worden, zei hij tegen hen: 'Ik voel me dodelijk bedroefd; blijf hier met mij waken.' Dodelijk bedroefd De Bijbel vertelt ons over Jezus' gevoelens in de tuin van Getsemane. Hoe is het mogelijk. De Jezus die zegt 'Kom naar mij, dan zal ik jullie rust geven', is nu zelf dodelijk bedroefd. De Jezus die de moed had om tegen de gevestigde orde in te gaan, is nu zelf angstig. Terwijl wíj dit soort gevoelens vaak inslikken, is Jezus er volkomen open over. Hij verzwijgt het niet. Ook zo is hij onze Heer: hij durft zwak en kwetsbaar te zijn en verzwijgt niet dat hij bang is voor de eenzaamheid. Ken hem zo en volg hem ook daarin na. We hoeven ons niet groot te houden. vrijdag 25 maart Matteüs 27:46 In het negende uur gaf Jezus een schreeuw en riep luid: 'Eli, Eli, lema sabachtani?' Dat wil zeggen: 'Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?' Verlaten Goede Vrijdag vieren betekent: er intens verwonderd over zijn dat Vader, Zoon en Geest voor een tijd de gemeenschap verbreken om ons op te kunnen nemen in hun gemeenschap. Want Jezus wordt verlaten opdat wij nooit meer verlaten zouden worden. De zonde als het grote obstakel dat verbondenheid onmogelijk maakt, wordt weggedragen aan het kruis. Goede Vrijdag vieren is: er intens blij over zijn dat God ons niet alleen laat. Wees verbijsterd over de verlatenheid van Jezus op aarde en verheugd over onze toegang tot de hemel: de verbondenheid met de drie-enige God. zaterdag 26 maart Matteüs 27:63 Heer, het schoot ons te binnen dat die bedrieger, toen hij nog leefde, gezegd heeft: 'Na drie dagen zal ik uit de dood opstaan.' Na drie dagen Op stille zaterdag heerst bij de hogepriesters en Farizeeen angst: stel je voor dat waar is wat de bedrieger zei, stel je voor dat de leerlingen nog een leugen stapelen op Jezus' bedriegerijen. Wie zonder Jezus leeft, heeft een angstig leven. Met Jezus leven, is een leven van stille hoop. Het graf hoeft geen angst op te roepen, maar verwachting: het is een voorbode van nieuw leven. Want zo gaat God te werk: door de dood naar het leven, door lijden naar heerlijkheid, door het kruis naar de opstanding. Kijk zo ook naar lijden in je eigen leven: God gebruikt het voor iets beters. paaszondag 27 maart Matteüs 28:5-6 Wees niet bang, ik weet dat jullie Jezus, de gekruisigde, zoeken. Hij is niet hier, hij is immers opgestaan, zoals hij gezegd heeft. Kijk maar, dat is de plaats waar hij gelegen heeft. Hij is opgestaan! De veertigdagentijd is voorbij. Het hemelse licht breekt door. Ik hoop ook in jouw leven. Want hier wil Jezus ons brengen: in een leven vol licht, waarin voor angst geen plaats meer is. De opstanding getuigt van kracht, de kracht van Jezus die in ons mag zijn zodat we in staat zijn tot dingen die we voor onmogelijk hielden: liefhebben, aanvaarding, vreugde. Als de opstandingskracht van Christus in ons is zal ons leven zich vernieuwen. Sta op op deze dag en leef in de kracht van Jezus. Sta op op deze dag: het is de eerste dag van de rest van je leven met Jezus. Sta op op deze dag: de zonde en de dood zijn overwonnen, ook in jouw leven.
\| printversie \| beginpagina \|
\| josdouma.nl \| jezusontdekken.nl \| fonteinkerkhaarlem.nl \|